Нексиум в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению нексиума в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка нексиума, взаимодействие с другими лекарствами, применение нексиума (порошок) при беременности. Инструкции: Нексиум в таблетках;
Торговое название: Нексиум
Международное название: Эзомепразол
Лекарственная форма: Лиофилизат для приготовления раствора для внутривенного введения
Показания к применению:
Атс классификация:
A Средства, влияющие на пищеварительную систему и метаболизм
A02 Препараты для лечения кислотозависимых заболеваний
A02B Средства для лечения пептической язвы и гастроэзофагеальной рефлюксной болезни
A02B C Ингибиторы "протонного насоса"
Фарм. группа:
Противоязвенные препараты и препараты для лечения гастроэзофагеального рефлюкса (GORD). Ингибиторы протонового насоса. Эзомепразол. Код АТХ А02ВС05
Условия хранения:
Хранить при температуре не выше 25C, в оригинальной упаковке в защищенном от света месте. Флакон без картонной пачки при комнатном освещении можно хранить не более 24 часов. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять поcле истечения срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Лиофилизат от белого до почти белого цвета.

Состав нексиума в порошке

Активное вещество нексиума

эзомепразол натрия 42.5 мг, эквивалентный 40 мг эзомепразола
40 мг эзомепразолға баламалы 42.5 мг натрий эзомепразолы

Вспомогательные вещества в нексиуме

этилендиаминтетрауксусной кислоты двунатриевая соль 1.5 мг, натрия гидроксида 0.2-1.0, азот для инъекций, вода для инъекций
1.5 мг этилендиаминтетрасірке қышқылының екі натрий тұзы, натрий гидрототығы 0.2-1.0, инъекцияға арналған азот, инъекцияға арналған су

Показания к применению порошка нексиума

Нексиум для внутривенного введения показан в качестве альтернативы пероральной терапии при невозможности её проведения:
  • гастро-эзофагеальная рефлюксная болезнь у пациентов с эзофагитом и/или выраженными симптомами рефлюксной болезни
  • лечение и профилактика пептических язв, связанных с приёмом нестероидных противовоспалительных препаратов (НПВП)
  • профилактика развития повторного кровотечения у пациентов после эндоскопического лечения острого кровотечения язвы желудка или двенадцатиперстной кишки
Көктамыр ішіне енгізуге арналған Нексиум ішу арқылы ем жүргізу мүмкін болмаған кезде оның баламасы ретінде көрсетілген:
  • эзофагиті және\немесе рефлюксті аурудың айқын белгілері бар емделушілердегі гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы
  • қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды (ҚҚСП) қабылдаумен байланысты пептикалық ойық жараларды емдеу және алдын алу
  • асқазанның немесе он екі елі ішектің ойық жарасынан жедел қан кетуді эндоскопиялы емдегеннен кейін емделушілерде қайта қан кету дамуының алдын алу

Противопоказания нексиума в порошке

  • известная повышенная чувствительность к эзомепразолу, замещенным бензимидазолам или другим ингредиентам препарата
  • детский и подростковый возраст до 18 лет (в связи с отсутствием данных по безопасности и эффективности)
  • совместное применение с нелфинавиром
  • период лактации
  • эзомепразолға, алмастырылған бензимидазолдарға немесе препараттың басқа ингредиенттеріне белгілі жоғары сезімталдық
  • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге (қауіпсіздігі мен тиімділігі жөніндегі деректердің болмауына орай)
  • нелфинавирмен бірге қолдану
  • лактация кезеңі

Побочные действия порошка нексиума

Часто (>1/100, <1/10)
  • головная боль
  • тошнота, боль в животе, диарея, метеоризм, рвота, запор
Менее часто (>1/1000, <1/100)
  • дерматит, зуд, крапивница, сыпь
  • головокружение
  • сухость во рту
  • бессонница, парестезия, сонливость
  • повышение активности “печеночных” ферментов
  • периферические отеки
  • нечеткость зрения
Редко (>1/10000, <1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • аллергические реакции: лихорадка, ангионевротический отек, анафилактическая реакция/анафилактический шок
  • возбуждение, депрессия, недомогание, замешательство
  • нарушение вкуса
  • гипонатриемия
  • бронхоспазм
  • стоматит и желудочно-кишечный кандидоз
  • гепатит с (или без) желтухой
  • фотосенсибилизация, алопеция
  • артралгии, миалгии
  • потливость
Очень редко (<1/10000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • галлюцинации (преимущественно у ослабленных пациентов), агрессивное поведение
  • печеночная недостаточность, энцефалопатия у пациентов с заболеваниями печени
  • мультиформная экссудативная эритема
  • синдром Стивенса-Джонсона
  • токсический эпидермальный некролиз
  • мышечная слабость
  • интерстициальный нефрит
  • гинекомастия
  • гипомагнезиемия, тяжелая гипомагнезиемия может привести к гипокальциемии
  • микроскопический колит
Сообщалось об отдельных случаях необратимого нарушения зрения при внутривенном введении омепразола пациентам в критическом состоянии, особенно при введении высоких доз, причинной связи с приёмом препарата не установлено.
Жиі (1/100, 1/10)
  • бас ауыру
  • жүрек айну, іштің ауыруы, диарея, метеоризм, құсу, іш қату
Жиілігі аз (1/1000, 1/100)
  • дерматит, қышыну, есекжем, бөртпе
  • бас айналу
  • ауыз ішінің кеберсуі
  • ұйқысыздық, парестезия, ұйқышылдық
  • «бауыр» ферменттері белсенділігінің жоғарылауы
  • шеткергі ісінулер
  • анық көрмеу
Сирек (1/10000, 1/1000)
  • лейкопения, тромбоцитопения
  • аллергиялық реакциялар: қызба, ангионевротикалық ісіну, анафилактикалық реакция/анафилактикалық шок
  • қозу, депрессия, дімкәстану, абыржу
  • дәм сезінудің нашарлауы
  • гипонатриемия
  • бронх түйілуі
  • стоматит және асқазан-ішектік кандидоз
  • сарғаюмен (немесе онсыз) гепатит
  • фотосенсибилизация, алопеция
  • артралгиялар, миалгиялар
  • тершеңдік
Өте сирек (1/10000)
  • агранулоцитоз, панцитопения
  • елестеулер (негізінен әлсіз емделушілерде), озбыр мінез-құлық
  • бауыр жеткіліксіздігі, бауыр аурулары бар емделушілердегі энцефалопатия
  • мультиформалы экссудаттық эритема
  • Стивенс-Джонсон синдромы
  • уытты эпидермалық некролиз
  • бұлшықет әлсіздігі
  • интерстициальді нефрит
  • гинекомастия
  • гипомагнезиемия, ауыр гипомагнезиемия гипокальциемияға алып келуі мүмкін
  • микроскопиялық колит
Қатерлі ахуалдағы емделушілерге омепразолды көктамыр ішіне енгізгенде, әсіресе жоғары дозаларын енгізгенде көрудің қайтымсыз нашарлауының жекелеген жағдайлары жөнінде хабарланған, препарат қабылдаумен себептік байланысы анықталмаған.

Особые указания к применению

При наличии любых тревожных симптомов (например, таких как значительная спонтанная потеря массы тела, повторяющаяся рвота, дисфагия, рвота с кровью или мелена), а также при наличии язвы желудка (или при подозрении на язву желудка), следует исключить наличие злокачественного новообразования, поскольку лечение Нексиумом может привести к сглаживанию симптоматики и отсрочить постановку диагноза.

С осторожностью: пациентам с тяжелой почечной недостаточностью. Лечение ингибиторами протонной помпы может привести к незначительному увеличению риска возникновения желудочно-кишечных инфекций, вызываемых Salmonella и Campylobacter. У пациентов, принимающих антисекреторные препараты в течение длительного промежутка времени, чаще отмечается образование железистых кист в желудке. Эти явления обусловлены физиологическими изменениями в результате выраженного ингибирования секреции кислоты. Кисты доброкачественные и носят обратимый характер.

Беременность и период лактации
В настоящее время данные о применении эзомепразола в период беременности ограничены. Назначать препарат в период беременности следует только в том случае, когда ожидаемая польза для матери превышает возможный риск для плода.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия лекарственного средства, следует соблюдать осторожность при управлении транспортным средством или потенциально опасными механизмами.
Кез келген үрейлену белгілері орын алғанда (мысалы, дене салмағын күрт едәуір жоғалту, қайта-қайта құсу, дисфагия, қан аралас құсу немесе мелена), сондай-ақ асқазанның ойық жарасы болғанда (немесе асқазан ойық жарасынан күдіктенгенде) қатерлі жаңа түзілімнің бар-жоғын анықтаған дұрыс, өйткені Нексиуммен емдеу белгілердің тегістелуіне әкеліп, диагноз қойылуын кешеуілдетуі мүмкін.

Сақтықпен: ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерге.

Протондық помпа тежегіштерімен емдеу Salmonella мен Campylobacter туғызатын асқазан-ішек жұқпаларының пайда болу қаупінің болымсыз артуына алып келеді. Сөл бөлуге қарсы препараттарды ұзақ уақыт аралығы кезінде қабылдайтын емделушілердің асқазанында бездік кисталардың түзілуі жиі болады. Бұл құбылыстар қышқыл сөлінісін айқын тежеу нәтижесінде болатын физиологиялық өзгерістермен шартталған. Кисталар қатерсіз және қайтымды сипатта болады.

Жүктілік және лактация кезеңі
Қазіргі уақытта эзомепразолды жүктілік кезеңінде қолдану жөніндегі деректер шектеулі. Препаратты жүктілік кезеңінде ана үшін күтілетін пайдасы ұрыққа төнетін болжамды қауіптен басым болған жағдайда ғана тағайындау керек.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Дәрілік заттың жағымсыз әсерлерін ескере отырып, көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқарған кезде сақтық шарасын қадағалау керек.

Дозировка и способ применения

Взрослые

При невозможности проведения пероральной терапии пациентам может быть рекомендован Нексиум парентерально в дозе 20 - 40 мг 1 раз в сутки.

Пациентам с рефлюкс-эзофагитом рекомендуется эзомепразол в дозе 40 мг 1 раз в сутки. Для лечения симптомов ГЭРБ Нексиум применяется в дозе 20 мг 1 раз в сутки.

Для лечения и профилактики пептических язв, связанных с приёмом НПВП, рекомендуется Нексиум в дозе 20 мг 1 раз в сутки.

Как правило, период лечения внутривенной формой непродолжителен, пациента следует как можно быстрее перевести на пероральный приём препарата.

Инъекции

Доза 40 мг
Приготовленный раствор Нексиума вводится внутривенно в течение не менее 3 минут.

Доза 20 мг
1/2 приготовленного раствора эзомепразола вводится внутривенно в течение не менее 3 минут. Неиспользованные остатки раствора должны быть уничтожены.

Инфузии

Доза 40 мг
Приготовленный раствор эзомепразола вводится в виде внутривенной инфузии в течение 10 - 30 минут.

Доза 20 мг
1/2 приготовленного раствора эзомепразола вводится в виде внутривенной инфузии в течение 10 - 30 минут. Неиспользованные остатки раствора должны быть уничтожены.

Профилактика развития повторного кровотечения у пациентов после эндоскопического лечения острого кровотечения язвы желудка или двенадцатиперстной кишки
После эндоскопического лечения острого кровотечения язвы желудка или двенадцатиперстной кишки доза препарата составляет 80 мг, которую вводят в виде болюсной инфузии в течение 30 минут, после чего проводят длительную внутривенную инфузию в дозе 8 мг/ч в течение 3 дней (72 часа).

Болюсная дозировка, равная 80 мг.
Приготовленный раствор эзомепразола вводится в виде длительной внутривенной инфузии в течение 30 минут.

Дозировка 8 мг/ч
Приготовленный раствор эзомепразола вводится в виде длительной внутривенной инфузии в течение 71,5 ч (расчетная скорость инфузии – 8 мг/ч).

Кровотечения язвы
Коррекция дозы Нексиума у пациентов с нарушением функции печени легкой и средней степени тяжести не требуется. У пациентов с тяжелым нарушением функции печени после первоначальной дозировки 80 мг, введенной в виде болюсной инфузии, следует ограничиться длительной внутривенной инфузией 4 мг/ч в течение 71,5 часов.

Дети
Не рекомендуется применять Нексиум у детей в связи с отсутствием данных о применении.

Нарушение функции почек
Коррекция дозы Нексиума у пациентов с нарушением функции почек не требуется. В связи с ограниченным опытом применения Нексиума у пациентов с тяжелой почечной недостаточностью, следует соблюдать осторожность при лечении таких пациентов.

Нарушение функции печени
Коррекция дозы Нексиума у пациентов с нарушением функции печени легкой и средней степени тяжести не требуется. У пациентов с тяжелым нарушением функции печени максимальная суточная доза составляет 20 мг.

Пациенты пожилого возраста
Коррекция дозы Нексиума у пациентов пожилого возраста не требуется.

Приготовление раствора

Инъекции

Раствор для инъекций готовится путем добавления 5 мл 0,9 % раствора хлорида натрия для внутривенного введения во флакон с Нексиумом. Приготовленный раствор должен быть прозрачным, цветовая гамма варьируется от бесцветного до бледно-желтого.

При назначении 20 мг эзомепразола вводится половина приготовленного раствора. Неиспользованные остатки раствора должны быть уничтожены.

Инфузии

Инфузионный раствор готовится путем растворения содержимого одного флакона с Нексиумом в 100 мл 0,9 % раствора хлорида натрия для внутривенного введения.

При назначении 20 мг эзомепразола, вводится половина приготовленного раствора.

Инфузии 80 мг. Инфузионный раствор готовится путем растворения содержимого двух флаконов с Нексиумом 40 мг в 100 мл 0,9 % раствора хлорида натрия для внутривенного введения. Неиспользованные остатки раствора должны быть уничтожены.

Разведенный раствор эзомепразола представляет собой прозрачную жидкость от бесцветного до бледно-желтого цвета.

Приготовленный раствор (для инъекций и для инфузий) не должен смешиваться или вводиться совместно с другими лекарственными средствами. Перед применением раствор следует оценить визуально на предмет отсутствия видимых механических примесей и изменения цвета. Только прозрачный раствор может быть использован. Приготовленный раствор рекомендуется вводить сразу после приготовления (с микробиологической точки зрения). Приготовленный раствор следует использовать в течение 12 часов. Хранить при температуре не выше 30С.
Ересектер

Ішу арқылы ем жүргізу мүмкін болмаған емделушілерге тәулігіне 1 рет 20 - 40 мг дозада парентеральді Нексиум ұсынуға болады.

Рефлюкс-эзофагиті бар емделушілерге эзомепразол 40 мг дозада тәулігіне 1 рет ұсынылады. ГЭРА белгілерін емдеу үшін Нексиум тәулігіне 1 рет 20 мг дозада қолданылады.

ҚҚСП қабылдаумен байланысты пептикалық ойық жараларды емдеу және алдын алу үшін тәулігіне 1 рет 20 мг дозадағы Нексиум ұсынылады.

Әдетте, көктамырішілік түрмен емдеу кезеңі ұзаққа созылмайды, емделушіні препаратты ішу арқылы қабылдауға мүмкіндігінше жылдам көшіру керек.

Инъекциялар

40 мг доза
Нексиумнің әзірленген ерітіндісі көктамыр ішіне кемінде 3 минут ішінде енгізіледі.

20 мг доза
Эзомепразолдың 1/2 әзірленген ерітіндісі көктамыр ішіне кемінде 3 минут ішінде енгізіледі. Ерітіндінің пайдаланылмаған қалдықтары жойылуы тиіс.

Инфузиялар

40 мг доза
Эзомепразолдың әзірленген ерітіндісі көктамырішілік инфузия түрінде 10-30 минут ішінде енгізіледі.

20 мг доза
Эзомепразолдың 1/2 әзірленген ерітіндісі көктамырішілік инфузия түрінде 10-30 минут ішінде енгізіледі. Ерітіндінің пайдаланылмаған қалдықтары жойылуы тиіс.

Асқазанның немесе он екі елі ішектің ойық жарасынан жедел қан кетуді эндоскопиялы емдеуден кейін емделушілерде қайтадан қан кету дамуының алдын алу
Асқазанның немесе он екі елі ішектің ойық жарасынан жедел қан кетуді эндоскопиялы емдегеннен кейін препарат дозасы 80 мг құрайды, ол 30 минут ішінде болюсті инфузия түрінде енгізіледі, одан кейін сағатына 8 мг дозада 3 күн бойы (72 сағат) ұзақ көктамырішілік инфузия жүргізіледі.

80 мг-ге тең болюсті дозалау
Әзірленген эзомепразол ерітіндісі ұзақ көктамырішілік инфузия түрінде 30 минут бойы енгізіледі.

8 мг/сағ. дозасы
Әзірленген эзомепразол ерітіндісі 71,5 сағат ішінде ұзақ көктамырішілік инфузия түрінде енгізіледі (инфузияның есепті жылдамдығы – 8 мг/сағ.).

Ойық жарадан қан кету
Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі бауыр функциясының бұзылуы бар емделушілерде Нексиум дозасын реттеу қажет емес. Бауыр функциясы ауыр бұзылған емделушілерде болюсті инфузия түрінде енгізілген бастапқы 80 мг дозалаудан кейін 71,5 сағат ішінде сағатына 4 мг ұзақ көктамырішілік ұзақ инфузиямен шектелген дұрыс.

Балалар
Қолданылуы жөніндегі деректердің болмауына орай, балаларда Нексиум қолдану ұсынылмайды.

Бүйрек функциясының бұзылуы
Бүйрек функциясы бұзылған емделушілерде Нексиум дозасын реттеу қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігі ауыр емделушілерде Нексиум қолдану тәжірибесінің шектеулі екеніне орай, осындай емделушілерді емдегенде сақтық шарасын қадағалау керек.

Бауыр функциясының бұзылуы
Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі бауыр функциясының бұзылуы бар емделушілерде Нексиум дозасын реттеу қажет емес. Бауыр функциясы ауыр бұзылған емделушілерде ең жоғары тәуліктік доза 20 мг құрайды.

Егде жастағы емделушілер
Егде жастағы емделушілерде Нексиум дозасын реттеу қажет емес.

Ерітінді дайындау

Инъекциялар

Инъекцияға арналған ерітінді Нексиум бар құтыға көктамыр ішіне енгізуге арналған 5 мл 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісін қосу арқылы дайындалады.

Әзірленген ерітінді мөлдір болуы тиіс, түсті гаммасы түссізден бозғылт-сары түске дейін құбылады.

20 мг эзомепразол тағайындалғанда әзірленген ерітіндінің жартысы енгізіледі. Ерітіндінің пайдаланылмаған қалдықтары жойылуы тиіс.

Инфузиялар

Инфузиялық ерітінді Нексиум бар бір құтының ішіндегісін көктамыр ішіне енгізуге арналған 100 мл 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісінде еріту арқылы әзірленеді.

20 мг эзомепразол тағайындалғанда әзірленген ерітіндінің жартысы енгізіледі.

80 мг инфузиялар. Инфузиялық ерітінді 40 мг Нексиум бар екі құтының ішіндегісін көктамыр ішіне енгізуге арналған 100 мл 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісінде еріту арқылы әзірленеді. Ерітіндінің пайдаланылмаған қалдықтары жойылуы тиіс.

Сұйылтылған эзомепразол ерітіндісі түссізден бозғылт-сары түске дейінгі мөлдір сұйықтық түрінде болады.

Дайындалған ерітіндіні (инъекция үшін және инфузия үшін) басқа дәрілік заттармен бірге араластыруға немесе енгізуге болмайды. Қолданар алдында ерітіндіде көрінетін механикалық қоспалардың болмауын және түсінің өзгерісін көзбен қарап бағалау керек. Тек мөлдір ерітіндіні пайдалануға болады. Дайындалған ерітіндіні әзірлегеннен кейін бірден (микробиологиялық көзқарас тұрғысынан) енгізу ұсынылады. Дайындалған ерітіндіні 12 сағат ішінде пайдаланған жөн. 30С-ден аспайтын температурада сақтау керек.

Взаимодействие с лекарствами

Влияние эзомепразола на фармакокинетику других лекарственных препаратов

Подавление кислотности желудочного сока на фоне лечения эзомепразолом и другими ИПП может привести к изменению абсорбции препаратов, всасывание которых зависит от кислотности среды. Эзомепразол, как и другие препараты, снижающие секрецию кислоты в желудке, может приводить к снижению абсорбции кетоконазола, итраконазола и эрлотиниба. В тоже время при совместном приеме эзомепразола с дигоксином, концентрация последнего может увеличиваться. При совместном приеме ИПП и метотрексата, отмечается увеличение концентрации у некоторых пациентов. При применении метотрексата в высоких дозах необходимо приостановить прием эзомепразола.

В случаях, когда атазанавир и нелфинавир принимались одновременно с омепразолом, было отмечено понижение уровня этих препаратов в сыворотке, поэтому их сочетанное применение следует избегать. Совместное назначение омепразола в дозе 40 мг в один раз сутки и атазанавира 300 мг/ритонавира 100 мг приводило к существенному снижению значений AUC, а также максимальной и минимальной концентраций атазанавира. Увеличение дозы атазанавира до 400 мг не компенсировало влияния омепразола на концентрацию атазанавира. Поэтому не следует назначать эзомепразол совместно с атазанавиром, а одновременное назначение эзомепразола и нелфинавира исключается.

Нексиум ингибирует CYP2C19 - основной фермент, участвующий в его метаболизме. Совместное применение эзомепразола с другими препаратами, в метаболизме которых принимает участие CYP2C19, такими как диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин и др., может привести к повышению концентраций этих препаратов в плазме и потребовать снижения дозы. При пероральном совместном приеме 30 мг Нексиума и диазепама на 45% снижается клиренс диазепама, который является субстратом CYP2C19.

При совместном приеме Нексиума перорально в дозе 40 мг и фенитоина у больных эпилепсией на 13% повышалась остаточная концентрация фенитоина в плазме. В связи с этим рекомендуется контроль концентрации фенитоина в плазме в начале лечения эзомепразолом и при его отмене.

При назначении Нексиума перорально в дозе 40 мг пациентам, получающим варфарин, время коагуляции оставалось в пределах допустимых значений. Однако сообщалось о нескольких случаях клинически значимого повышения индекса МНО (международное нормализованное отношение) при совместном применении варфарина и эзомепразола. В связи с этим рекомендуется мониторинг в начале и по окончании совместного применения этих препаратов.

Совместный пероральный прием Нексиума в дозе 40 мг и цизаприда на 32% повышал величину площади под кривой “концентрация – время” (AUC) и на 31% увеличивал период полувыведения (t1/2) для цизаприда; пиковые концентрации цизаприда в плазме при этом значительно не изменялись. Незначительное удлинение интервала QT, которое наблюдалось при монотерапии цизапридом, при добавлении эзомепразола не увеличивалось.

Показано, что Нексиум не вызывает клинически значимых изменений фармакокинетики амоксициллина и хинидина.

Совместное назначение с эзомепразолом приводило к увеличению концентрации такролимуса в сыворотке.

Исследования in vivo лекарственных взаимодействий эзомепразола при введении внутривенно больших дозировок (80 мг + 8 мг/ч) не проводились. Эффект, оказываемый эзомепразолом на препараты, в метаболизме которых принимает участие CYP2C19, может быть более выраженным при внутривенном введении препарата, поэтому следует тщательно наблюдать пациентов в течение 3 дней с момента внутривенного введения с целью своевременного обнаружения побочных эффектов.

Влияние лекарственных препаратов на фармакокинетику Нексиума.

В метаболизме Нексиума участвуют CYP2C19 и CYP3A4. Совместное пероральное применение Нексиума и ингибитора CYP3А4, кларитромицина (500 мг 2 раза в сутки) приводит к двукратному увеличению значения AUC для эзомепразола. Совместное применение эзомепразола и комбинированного ингибитора CYP3А4 и CYP2C19, например, вориконазола, может приводить более чем к 2-х кратному увеличению значения AUC для Нексиума. В таких случаях не требуется коррекции дозы Нексиума. Однако, коррекция дозировки может потребоваться у пациентов с тяжелым нарушением функции печени при назначении длительной терапии.
Эзомепразолдың басқа дәрілік препараттар фармакокинетикасына әсері

Эзомепразолмен және басқа ППТ-мен емдеу аясында асқазан сөлі қышқылдылығының бәсеңдеуі сіңуі қышқылды ортаға тәуелді препараттардың сіңірілу өзгерісіне әкеледі. Эзомепразол, асқазандағы қышқыл сөлінісін төмендететін басқа препараттар сияқты, кетоконазол, интраконазол және эрлотиниб сіңірілуінің төмендеуіне алып келеді.

Сонымен қатар, эзомепразол дигоксинмен бірге қабылданғанда соңғысының концентрациясын арттыра алады. ППТ мен метотрексат бірге қабылданған кезде кейбір емделушілерде концентрацияның көтерілуі болады. Жоғары дозаларда метотрексат қолданғанда эзомепразол қабылдауды тоқтата тұру қажет.

Атазанавир мен нелфинавир омепразолмен бір мезгілде қабылданған жағдайларда сарысуда осы препараттар деңгейінің төмендеуі болды, сондықтан оларды үйлестіріп қолданудан аулақ болу керек. Тәулігіне бір рет 40 мг дозадағы омепразол мен 300 мг атазанавир/100 мг ритонавирді бірге тағайындау AUC мәндерінің, сондай-ақ атазанавирдің ең жоғары және ең төмен концентрацияларының едәуір төмендеуіне әкелді. Атазанавир дозасын 400 мг дейін арттыру омепразолдың атазанавир концентрациясына ықпал етуінің орнын толтырған жоқ. Cондықтан эзомепразолды атазанавирмен бірге тағайындауға болмайды, ал эзомепразол мен нелфинавирді бір мезгілде тағайындауға мүлде жол берілмейді.

Нексиум өзінің метаболизміне қатысатын негізгі СҮР2С19 ферментін тежейді. Эзомепразолды метаболизміне СҮР2С19 қатысатын диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин және т.б. сияқты басқа препараттармен бірге қолдану плазмада осы препараттар концентрацияларының жоғарылауына әкеліп, дозаны азайтуды талап етеді. 30 мг Нексиум мен диазепамды ішу арқылы бірге қабылдаған кезде СҮР2С19 субстраты болып табылатын диазепам клиренсі 45 төмендейді.

Ішуге арналған 40 мг дозадағы Нексиум мен фенитоинді бірге қабылдағанда эпилепсияға шалдыққан емделушілерде плазмадағы фенитоиннің қалдық концентрациясы 13 жоғарылады. Осыған орай, эзомепразолмен емдей бастағанда және оны тоқтатқанда плазмадағы фенитоин концентрациясын бақылау ұсынылады.

Ішуге арналған 40 мг дозадағы Нексиум варфарин алатын емделушілерге тағайындалғанда коагуляция уақыты рұқсатты мәндер шегінде қалды. Алайда варфарин мен эзомепразолды бірге қолданғанда ХҚҚ (халықаралық қалыптастырылған қатынас) индексінің клиникалық маңызды артуының бірнеше жағдайлары жөнінде хабарланды. Осыған орай, осы препараттарды бірге қолдану басталғанда және аяқталғанда мониторинг жасау ұсынылады.

40 мг дозадағы Нексиум мен цизапридті ішу арқылы бірге қабылдау «концентрация – уақыт» қисығы астындағы аудан (AUC) шамасын 32% ұлғайтты және цизапридке тән жартылай шығарылу кезеңін (t1/2) 31% ұзартты; цизапридтің плазмадағы жоғары шекті концентрациялары осы орайда елеулі өзгермеген. Цизаприд монотерапиясы кезінде байқалған QT аралығының мардымсыз ұзаруы эзомепразолды қосқан кезде ұлғаймаған.

Нексиумнің амоксициллин мен хинидин фармакокинетикасының клиникалық елеулі өзгерістерін туындатпайтыны көрсетілген.

Эзомепразолмен бірге тағайындау сарысудағы такролимус концентрациясының жоғарылауына алып келді.

Көктамыр ішіне үлкен дозаларды (80 мг + 8 мг/сағ.) енгізген кезде эзомепразолдың дәрілік өзара әрекеттесулеріне in vivo зерттеу жүргізілмеген. Метаболизміне CYP2C19 қатысатын препараттарға эзомепразол көрсететін тиімді әсер препаратты көктамыр ішіне енгізген кезде айқындау болады, сондықтан жағымсыз әсерлерді дер мезгілінде анықтау мақсатында көктамыр ішіне енгізетін сәттен бастап 3 күн бойы емделушілерді мұқият қадағалау керек.

Нексиум фармакокинетикасына дәрілік препараттардың әсері

Нексиум метаболизміне CYP2C19 және CYP3A4 қатысады. Нексиум мен CYP3А4 тежегішін, кларитромицинді (тәулігіне 2 рет 500 мг) ішу арқылы бірге қолдану эзомепразолға тән AUC мәнінің екі есе артуына алып келеді. Эзомепразолды және біріктірілген CYP3А4 және CYP2C19 тежегішін, мысалы вориконазолды бірге қолдану Нексиумге тән AUC мәнінің 2 еседен де артық ұлғаюына әкеп соқтырады. Мұндай жағдайларда Нексиум дозасын реттеу қажет емес. Дегенмен, бауыр қызметі ауыр бұзылған емделушілерде ұзақ емдеу тағайындалғанда дозалауды реттеу қажет болады.

Передозировка нексиумом в порошке

Симптомы: усиление побочных эффектов.

Лечение: симптоматическое. Специфические антидоты неизвестны. Нексиум® связывается с белками плазмы, поэтому диализ малоэффективен.
Симптомдары: жағымсыз әсерлердің күшеюі.

Емі: белгілеріне қарай. Арнайы у қайтарғылары белгісіз. Нексиум плазма ақуыздарымен байланысады, сондықтан диализдің тиімділігі аз.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Распределение

Объем распределения при равновесной концентрации у здоровых людей составляет приблизительно 0,22 л/кг массы тела. Эзомепразол связывается с белками плазмы на 97%.

Метаболизм и выведение

Эзомепразол подвергается полному метаболизму с участием системы цитохрома Р450 (CYP). Основная часть метаболизируется при участии специфической полиморфной изоформы СYР2С19, при этом образуются гидрокси- и десметилированные метаболиты эзомепразола. Метаболизм оставшейся части осуществляется другой специфической изоформой CYP3A4; при этом образуется сульфопроизводное эзомепразола - основной метаболит, определяемый в плазме.

Параметры, приведенные ниже, отражают, в основном, характер фармакокинетики у пациентов с активным ферментом CYP2C19 (пациенты с быстрым метаболизмом).

Общий плазменный клиренс составляет примерно 17 л/ч после однократного приема препарата и 9 л/ч – при повторных приемах. Период полувыведения составляет 1,3 часа при повторных приемах препарата один раз в сутки. Площадь под кривой «концентрация – время» (AUC) увеличивается при повторном введении. Это увеличение является дозо- и время- зависимым, что является следствием снижения метаболизма при первом прохождении через печень, а также снижения системного клиренса, вероятно, вызванных тем, что эзомепразол и/или его сульфосодержащий метаболит ингибируют фермент CYP2C19.

При ежедневном введении препарата один раз в сутки эзомепразол полностью выводится из плазмы в перерыве между введениями, тенденции к кумуляции препарата не отмечается.

При повторном внутривенном введении эзомепразола в дозе 40 мг средняя пиковая концентрация в плазме составляет приблизительно 13,6 мкмоль/л. При приеме внутрь аналогичных доз средняя плазменная пиковая концентрация составляет 4,6 мкмоль/л. Несколько меньше увеличивается общая экспозиция (приблизительно на 30%) при внутривенном введении эзомепразола по сравнению с пероральным приемом.

Нелинейное увеличение AUC наблюдается после внутривенного введения эзомепразола в виде 30-минутной инфузии (40 мг, 80 мг и 120 мг) с после-дующей продолжительной инфузией (4 мг/ч или 8 мг/ч) в течение 23,5 ч.

Основные метаболиты эзомепразола не влияют на секрецию кислоты в желудке. При пероральном применении до 80% дозы препарата выводится в виде метаболитов с мочой, другая часть - с фекалиями. В моче обнаруживается менее 1% неизмененного эзомепразола.

Особенности фармакокинетики в некоторых группах пациентов

Приблизительно у 1- 2% населения снижена активность фермента CYP2C19 (пациенты с медленным метаболизмом). У таких пациентов метаболизм эзомепразола, в основном, осуществляется с помощью CYP3A4, и при повторном приеме внутрь 40 мг эзомепразола однократно в сутки средняя площадь под кривой «концентрация – время» на 100% выше, чем у пациентов с активным ферментом CYP2C19 (пациенты с быстрым метаболизмом). Средние значения пиковых концентраций в плазме у пациентов с медленным метаболизмом повышены приблизительно на 60%. Сходные различия выявлены при внутривенном введении эзомепразола. Отмеченные особенности не влияют на дозировку и способ применения эзомепразола.

У пациентов пожилого возраста (71-80 лет) метаболизм эзомепразола существенно не изменяется.

У пациентов с легким и умеренным нарушением функции печени метаболизм эзомепразола может нарушаться. У пациентов с тяжелым нарушением функции печени скорость метаболизма снижена, что приводит к удвоению площади под кривой «концентрация – время» для эзомепразола. Поэтому максимальная доза эзомепразола для пациентов с тяжелым нарушением функции печени составляет 20 мг/сутки и ее не следует превышать. Тенденции к кумуляции эзомепразола и его основных метаболитов при введении препарата один раз в сутки не отмечается.

Изучение фармакокинетики у пациентов со сниженной функцией почек не проводилось. Поскольку через почки осуществляется выведение не самого эзомепразола, а его метаболитов, можно полагать, что метаболизм эзомепразола у пациентов с нарушением функции почек не изменяется.
Таралуы

Дені сау адамдарда тепе-тең концентрациясы кезіндегі таралу көлемі шамамен дене салмағына 0,22 л/кг құрайды. Эзомепразол плазма ақуыздарымен 97% байланысады.

Метаболизмі және шығарылуы

Эзомепразол Р450 (СҮР) цитохромы жүйесінің қатысуымен толық метаболизмге ұшырайды. Негізгі бөлігі спецификалық полиморфты СҮР2С19 изоформасының қатысуымен метаболизденеді, бұл орайда эзомепразолдың гидрокси- және десметилденген метаболиттері түзіледі. Қалған бөлігінің метаболизмі СҮР3А4 басқа спецификалық изоформасымен жүзеге асады; осы орайда плазмада анықталатын негізгі метаболит - эзомепразол сульфотуындысы түзіледі.

Төменде келтірілген параметрлер, негізінен, CYP2C19 белсенді ферменті бар емделушілердегі (метаболизмі жылдам емделушілер) фармакокинетика сипатын көріністейді.

Жалпы плазмалық клиренс препаратты бір рет қабылдағаннан кейін шамамен сағатына 17 л және қайта қабылдаулар кезінде сағатына 9 л құрайды. Жартылай шығарылу кезеңі препаратты тәулігіне бір рет қайта қабылдаған кездерде 1,3 сағат құрайды. Қайта енгізгенде «концентрация - уақыт» қисығы астындағы ауданы (АUС) ұлғаяды. Бұл ұлғаю дозаға және уақытқа тәуелді болып, ол бауыр арқылы алғаш өту кезіндегі метаболизм төмендеуінің, сондай-ақ эзомепразолдың және/немесе оның сульфоқұрамды метаболитінің CYP2C19 ферментін тежеуінен туындауы ықтимал жүйелі клиренс төмендеуінің салдары болып саналады.

Препаратты тәулігіне бір рет күн сайын енгізгенде эзомепразол енгізулер арасындағы үзілісте плазмадан толық шығарылады, препараттың жинақталу үрдісі білінбейді.

40 мг дозадағы эзомепразол көктамыр ішіне қайта енгізілгенде плазмадағы жоғары шекті орташа концентрациясы шамамен 13,6 мкмоль/л құрайды. Осыған ұқсас дозаларды ішке қабылдағанда орташа плазмалық жоғары шекті концентрациясы 4,6 мкмоль/л құрайды. Эзомепразол көктамыр ішіне енгізілгенде, ішу арқылы қабылдаумен салыстырғанда, жалпы экспозициясы (шамамен 30%) біршама аз ұлғаяды.

Эзомепразолды 30-минуттық инфузия түрінде (40 мг, 80 мг және 120 мг) көктамыр ішіне енгізгеннен кейін дозаға байланыссыз AUC ұлғаюы байқалып, әріқарай 23,5 сағатқа созылатын инфузияға (4 мг/сағ. немесе 8 мг/сағ.) ұласады.

Эзомепразолдың негізгі метаболиттері асқазандағы қышқыл сөлінісіне әсер етпейді. Препараттың 80%-ға дейінгі дозасын ішу арқылы қолданғанда метаболиттер түрінде несеппен, қалған бөлігі нәжіспен шығарылады. Өзгермеген эзомепразолдың 1%-дан азы несептен табылады.

Емделушілердің кейбір топтарындағы фармакокинетика ерекшеліктері

Тұрғындардың шамамен 1-2-да (метаболизмі баяу емделушілер) СҮР2С19 ферментінің белсенділігі төмендеген. Мұндай емделушілерде эзомепразол метаболизмі, негізінен, СҮР3А4 көмегімен жүзеге асады, ал 40 мг эзомепразол тәулігіне бір рет қайта ішке қабылданғанда «концентрация - уақыт» қисығы астындағы орташа ауданы CYP2C19 ферменті белсенді емделушілерде (метаболизмі жылдам емделушілер) 100% жоғары. Метаболизмі баяу емделушілерде плазмадағы жоғары шекті концентрацияларының орташа мәндері шамамен 60 жоғарылаған. Ұқсас айырмашылықтары эзомепразолды көктамыр ішіне енгізгенде анықталған. Аталған ерекшеліктер эзомепразолды дозалауға және қолдану тәсіліне ықпал етпейді

Егде жастағы емделушілерде (71-80 жас) эзомепразол метаболизмі елеулі өзгермейді.

Бауыр функциясы жеңіл және орташа бұзылған емделушілерде эзомепразол метаболизмі бұзылуы мүмкін. Бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар емделушілерде метаболизм жылдамдығы төмендеген, бұл эзомепразолға тән «концентрация - уақыт» қисығы астындағы ауданның екі еселенуіне әкеледі. Сондықтан бауыр функциясы ауыр бұзылған емделушілерге арналған эзомепразолдың ең жоғары дозасы тәулігіне 20 мг құрайды және оны одан асырмау керек. Препаратты тәулігіне бір рет енгізгенде эзомепразол мен оның негізгі метаболиттерінің жинақталу үрдісі болмайды.

Бүйрек функциясы төмендеген емделушілердің фармакокинетикасына зерттеу жүргізілмеген. Бүйрек арқылы эзомепразолдың өзінің емес, оның метаболиттерінің шығарылуы жүзеге асатындықтан, бүйрек функциясы бұзылған емделушілердегі эзомепразол метаболизмі өзгермейді деп жорамалдауға болады.

Фармакодинамика

Нексиум является S-изомером омепразола и снижает секрецию соляной кислоты в желудке путем специфического ингибирования кислотного насоса в париетальных клетках. S- и R-изомеры омепразола обладают сходной фармакодинамической активностью.

Механизм действия

Нексиум является слабым основанием, концентрируется и переходит в активную форму в сильнокислой среде секреторных канальцев париетальных клеток слизистой оболочки желудка и ингибирует кислотный насос – фермент Н+, К+- АТФазу, при этом происходит ингибирование как базальной, так и стимулированной секреции кислоты.

Влияние на секрецию кислоты в желудке

После приема эзомепразола в дозе 20 мг или 40 мг в течение 5 дней пациентами с гастро-эзофагеальной рефлюксной болезнью (ГЭРБ) с наличием симптомов значение желудочного рН было выше 4 в течение в среднем 13 и 17 часов из 24 часов.

Анализ фармакокинетических данных позволил выявить взаимосвязь между ингибированием секреции кислоты и концентрацией препарата в плазме после приёма внутрь (для оценки концентрации использовали параметр AUC- площадь под кривой «концентрация-время»).

При внутривенном введении 80 мг эзомепразола в виде болюсной инфузии в течение 30 минут, предшествующем длительной внутривенной инфузии 8 мг/ч в течение 23,5 часов, значение внутрижелудочного рН выше 4 и выше 6 у здоровых добровольцев поддерживалось в течение, в среднем, 21 часа и 11-13 часов из 24 часов, соответственно.

Терапевтический эффект, достигаемый в результате ингибирования секреции кислоты

Заживление рефлюкс-эзофагита при лечении Нексиумом в дозе 40 мг наступает приблизительно у 78% пациентов через 4 недели терапии и у 93% пациентов через 8 недель терапии.
Нексиум омепразолдың S-изомері болып табылады және париетальді жасушаларда қышқыл сорғысын спецификалық тежеу жолымен асқазандағы тұз қышқылының сөлінісін азайтады. Омепразолдың S- және R-изомерлері ұқсас фармакодинамикалық белсенділік иеленген.

Әсер ету механизмі

Нексиум әлсіз негіз болып табылады, асқазан шырышты қабығының париетальді жасушалары сөл бөлетін өзекшелерінің аса қышқылды ортасында шоғырланады және белсенді түрге ауысады, әрі қышқылды сорғы – Н+ К+-АТФаза ферментін тежейді, бұл орайда қышқылдың әрі базальді, әрі көтермеленген сөлінісінің тежелуі болады.

Асқазандағы қышқыл сөлінісіне әсері

Гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруына (ГЭРА) шалдыққан, белгілері бар емделушілер 5 күн бойы эзомепразолды 20 мг немесе 40 мг дозада қабылдағаннан кейін 24 сағаттың орташа алынған 13 және 17 сағатында асқазандағы рН мәні 4-тен жоғары болды.

Фармакокинетикалық деректерді талдау ішке қабылдағаннан кейін қышқыл сөлінісін тежеу мен плазмадағы препарат концентрациясының арасындағы өзара байланысты анықтауға мүмкіндік берді (концентрацияны бағалау үшін AUC - «концентрация-уақыт» қисығы астындағы аудан параметрі пайдаланылды).

23,5 cағатқа созылатын 8 мг/сағат ұзақ көктамырішілік инфузияның алдында 30 минут бойы 80 мг эзомепразол болюстік инфузия түрінде көктамыр ішіне енгізілгенде сау еріктілердегі 4-тен жоғары және 6-дан жоғары асқазанішілік рН мәні, тиісінше, 24 сағаттың орташа алғанда 21 сағаты және 11-13 сағатында сақталды.

Қышқыл сөлінісін тежеу нәтижесінде жетуге болатын емдік тиімділік

40 мг дозадағы Нексиуммен емдегенде рефлюкс-эзофагиттің жазылуы шамамен 78% емделушілерде емнің 4 аптасынан соң және 93% емделушілерде емнің 8 аптасынан соң басталады.

Упаковка и форма выпуска

По 40 мг активного вещества разливают в стеклянные бесцветные флаконы объемом 5 мл, укупоренные пробками резиновыми и обжатые алюминиевыми колпачками с дисками из полипропилена. 10 флаконов в бумажном штативе вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках вкладывают в пачку картонную.
40 мг белсенді заттан резеңке тығынмен тығындалған және полипропиленнен жасалған дискісі бар алюминий қалпақшамен қаусырылған көлемі 5 мл түссіз шыны құтыларға құйылады. Қағаз штативтегі 10 құты медицинада қолданылуы жөнінде мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон пәшкеге салынған.